♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
Dan...
awak langgar Tae Hee.
Jika awak ada rasa bersalah, awak patut hentikan semua ini sekarang.
Saya tidak akan beritahu ayah saya atau Soo Ji.
Soo Ji...
tidak akan dapat terima ini.
Soo Ji, saya harap awak tidak mengalami kesukaran untuk tidur.
Segelas minuman keras membantu ketika awak tidak dapat tidur.
Cuba sebut nama saya dan tidur. Okey?
Baiklah.
Awak ada sesuatu untuk dicakapkan kepada saya?
Tidak.
Awak tidak perlu datang ke sini.
Ketika ibu dimasukkan ke hospital, dia tidak suka bersendirian.
Saya faham kenapa selepas saya berada di hospital beberapa hari.
Saya datang supaya saya dapat rasa saya lebih baik, jadi jangan risau.
Jika ini buat awak tidak selesa, saya tidak akan datang.
Tidak, bukan begitu.
Setelah pembedahan awak selesai,
saya akan pergi ke luar negara dengan nenek.
Saya sudah beritahu dia juga.
Saya akan cari...
sesuatu yang saya suka.
Sesuatu yang saya suka dan boleh buat.
Baiklah.
Adakah awak tiada apa-apa untuk dikatakan?
Ambil masa awak,
dan pastikan awak tidak menyesal dengan keputusan awak.
Apabila dikenang kembali,
saya rasa saya tidak ada peluang untuk buat begitu.
Dari segi kerja...
dan orang.
Joo An, saya dipaksa pergi ke parti hari lahir oleh ibu bapa saya.
Saya tidak sukakannya.
Saya merindui awak, Hye Jeong.
Adakah semuanya okey di rumah?
Oh Tuhan, kenapa lama sangat?
- Oh, tidak. Hentikannya. - "Oh, tidak"?
Saya belum jadi adik ipar. Jangan biadab.
Jangan buli saya lagi.
Saya buat ini demi awak.
Saya tutup supaya awak boleh berhenti main permainan.
Awak main permainan sepanjang hari, sebab itu awak rabun dan gemuk.
Awak ganas dan anti-sosial juga. Awak tidak tahu?
Siapa yang awak panggil ganas?
Adakah awak mahu saya bercakap jujur?
Saya bakal jadi abang ipar awak.
Dan ini rumah saya juga.
Budak ini.
Ini tidak boleh jadi. Awak harus dihukum.
- Jangan bergerak. - Tunggu.
- Hei. - Aduh.
- Awak fikir saya kawan awak? - Saya sudah cakap kepada awak.
Saya cakap saya akan kerjakan awak jika awak sentuh abang saya lagi.
Adakah awak baru pukul saya?
Apa awak cakap kepada saya?
Dungu. Saya layan awak berdua dengan baik sekali.
- Hei. - Apa?
- Oh Tuhan. - Awak sangat lemah.
Oh Tuhan. Hei.
- Hei. - Aduh.
- Pukul dia. Cepat. - Jangan awak berani.
- Hei, janganlah. - Cepatlah.
Itu tidak menyakitkan.
- Buat lagi. - Rasakan.
Tunggu dan lihat.
Sebaik sahaja kita berkahwin, saya akan ajar awak.
Apa-apa sahajalah. Lihat apa?
Lihatlah sekarang.
- Baiklah, lihatlah. - Baiklah.
- Lihat sekarang. - Berhenti.
Lihat ini.
Hei.
- Kyu Jeong. - Lepas.
Hye Jeong.
Ibu.
Ki Young, saya akan berbincang dengan ibu bapa awak...
tentang kejadian hari ini.
Puan.
Saya tahu ibu bapa tentukan sama ada mahu membatalkan perkahwinan ini,
tetapi adakah awak tahu? Hye Jeong ada teman lelaki.
Apa awak cakap?
Maksud saya,
saya tidak kisah jika dia tidak bertunang dengan saya,
tetapi dia naif, jadi pastikan awak melindungi dia. Faham?
Saya beritahu awak ini kerana saya sudah kenal awak bertahun-tahun.
Hye Jeong ada hubungan dengan siapa?
Saya tidak tahu.
Saya sudah ingatkan awak sejak dia berkawan dengan Soo Ji.
Ayah.
Tae Hee.
Semuanya nampak sangat berbeza...
berbanding semasa saya mengajar di sini.
Saya teringin pergi ke kampus dengan awak.
Tentu hebat jika awak kembali mengajar.
Kenalkan jejaka itu dahulu.
Di mana dia?
Saya datang ke sini untuk berjumpa dengan dia.
Apa?
Jejaka yang muncul ketika kita sedang berbual melalui video.
Dia buat khusus yang sama?
Kami sudah pun berpisah.
Kenapa?
Dia tidak suka awak lagi?
Bukan begitu.
Jadi kenapa awak berdua berpisah?
Jika itu bukan sebabnya, apa masalahnya?
Bukan sebab kami tidak suka satu sama lain.
Tidak tahu. Perhubungan kami tidak menjadi.
Jika awak berdua saling menyukai, awak patut terus keluar dengan dia.
Dua orang saling mencintai pada masa yang sama...
merupakan keajaiban yang menakjubkan.
Keajaiban begitu tidak akan kekal selamanya. Saya tidak suka.
Ia tidak kekal selamanya,
tetapi masa dan perasaan yang dikongsi itu...
amat menggembirakan dan berharga.
Tidakkah awak rasa begitu?
Ayah sangat kesunyian kerana ibu,
tetapi awak tetap percaya pada cinta?
Sudah tentu.
Saya percaya pada cinta.
Awak tidak patut pandang rendah pada cinta yang tidak berbalas.
Ibu awak tidak mencintai saya...
seperti yang saya harapkan,
tetapi dia benarkan saya mencintai dia...
dengan sepenuh hati saya.
Jadi itu cukup bagi saya.
Saya sama sekali tidak dapat memenangi hatinya,
tetapi...
ia mengisi hati saya.
Jika ada seseorang yang awak suka,
awak cintailah dan dicintai sepenuh hati.
Saya tahu awak terluka kerana ibu awak dan saya,
dan saya tahu sebab itulah awak tidak percaya pada cinta.
Tetapi jika awak terus dibelenggu perasaan itu,
saya akan sentiasa rasa bersalah.
Tiada apa-apa yang berlaku pada saya.
Saya cuma...
mahu memeluk awak.
Saya seronok dapat pelukan awak.
Tae Hee.
Eun Tae Hee.
Kenapa?
Ini satu keajaiban.
Awak panggil saya.
Awak benar-benar datang.
Cakaplah. Kenapa awak panggil saya?
Baiklah, saya akan cakap apa yang ada dalam fikiran saya.
Bolehkah...
awak meluangkan masa bersama saya esok?
Cuma satu hari.
Kenapa? Adakah awak akan ke mana-mana?
Cuma...
satu hari.
Baiklah.
- Benarkah? - Ya.
Kalau begitu saya akan jumpa awak esok.
Baiklah.
- Awak patut kejutkan saya. - Adakah awak rasa lebih baik?
Buat pertama kalinya, awak dapat tidur dengan lama.
Sudah tentu.
Ibu.
Patutkah saya belajar di luar negara?
Tiba-tiba sahaja?
Saya mahu tumpu pada diri saya dan bermain selo untuk beberapa tahun.
Adakah awak mahu pergi dengan saya?
Apa kata...
awak pergi dengan saya dan cuti dari kerja selama beberapa tahun?
Saya harus bekerja.
Awak boleh pergi jika awak mahu. Saya tolong awak buat persediaan.
Tetapi...
awak berdua dahulu tidak mahu pergi,
sekarang Si Hyun dan awak mahu pergi ke luar negara.
Adakah Si Hyun akan berpindah ke luar negara juga?
Nampaknya begitu.
Mereka sedang uruskan.
Jika awak tidak mahu pergi, awak tidak perlu pergi.
Awak boleh tinggal di sini.
Tidak.
Keputusan saya tiada kaitan dengan Si Hyun.
Jika awak risau tentang Encik Kwon,
kita boleh tunggu sehingga dia sembuh.
Pergilah bersama saya.
Mari kita fikirkan dahulu.
Berehatlah.
(Pada satu hari yang cerah, Tae Hee mencintai Si Hyun.)
Mari kita penuhkan album ini dengan kenangan indah...
dan gambar yang comel.
Hei, saya sudah sampai.
Apa yang kita akan buat?
Mari.
Apa yang awak mahu buat? Kenapa kita berada di sini?
Sebentar.
- Apakah ini? - Apa awak rasa? Bunga.
Ambil ini.
Mari kita ambil gambar.
Bila awak sediakan semua ini?
Tae Hee, cepat.
Apa?
Satu-satunya kenangan yang tinggal hanyalah gambar.
Baiklah.
Bagaimana jika awak tidak jadi pergi ke mana-mana selepas semua ini?
Awak janji mahu habiskan satu hari bersama saya.
Bersedia. Satu, dua.
Saya tidak tahu yang mana satu bunga.
Satu, dua, tiga.
Tiada pelanggan lain dia sini.
Saya sewa tempat ini untuk berduaan dengan awak.
Awak hilang akal?
Bukankah semua ini mahal?
Saya bergurau.
Mereka cuma menerima satu tempahan setiap malam.
Saya cari sebuah tempat di mana kita boleh berduaan.
Awak telah banyak buat persiapan.
Adakah awak mahu minum segelas wain, cik puan?
Minum.
Akhir-akhir ini apabila saya bangun di waktu pagi,
perkara pertama yang terlintas di fikiran saya ialah awak...
berada tidak terlalu jauh dari saya.
Tetapi akan tiba satu pagi bila,
perkara pertama terlintas di fikiran saya ialah...
awak berada jauh dari saya.
Akan tiba satu hari juga...
apabila saya hanya terfikir tentang saya telah...
memperdayakan awak.
Walaupun hari itu akan tiba,
saya berdoa setiap hari...
saya akan tetap mengingati senyuman awak.
(Eun Tae Hee)
Kita telah melakukan banyak perkara bersama.
- Sekali lagi apa namanya? - Eun Tae Hee. Cubalah ingat.
Apa?
Soo Ji, apa kata kita pergi bersiar-siar malam ini?
Tiba-tiba sahaja?
Saya ingin berjumpa awak sekarang. Saya tidak akan buat marah.
Saya akan pergi ke rumah awak.
Ambil ini.
Saya akan sentiasa bersama awak.
Se Joo.
Saya ingat kita tidak akan berubah.
Bilakah semuanya mula jadi serba tidak kena,
dan di mana silap saya?
Jika saya terlebih dahulu beritahunya yang saya menyukainya...
sewaktu dia tanya saya kenapa saya tidak percayakan sesiapa,
kalaulah saya beritahu dia yang saya percayakan dia,
adakah kita akan jadi begini?
Saya mahu pastikan yang...
tiada sesiapa berubah.
Bukan silap sesiapa.
Cuma...
kita sudah sedikit berubah.
Se Joo, apa akan saya buat jika awak tiada?
Saya sangat gembira awak berada di sini.
Tiba-tiba sahaja?
Nampaknya Si Hyun akan pergi ke luar negara.
Ibu saya beritahu saya.
Saya juga akan pergi jauh.
Saya sedang memujuk ibu saya,
untuk meninggalkan semuanya dan pergi bersama saya.
Kenapa? Ke mana?
Kenapa awak mahu pergi?
Awak dan Si Hyun tidak boleh buat begini.
Kenapa awak berdua mahu pergi?
Baiklah, kita memang orang tidak berguna,
tetapi tiada apa-apa yang patut memecah belahkan awak berdua...
atau seterusnya merosakkan hubungan kita.
Saya tidak sepatutnya memulakan apa-apa.
Bukan salah awak.
Soo Ji.
Saya akan betulkan keadaan.
Bertahan dan jangan goyah.
Masuk.
Hye Jeong. Terus terang.
Adakah awak mempunyai teman lelaki?
Mempunyai teman lelaki bukan satu jenayah.
Jangan layan saya seperti penjenayah.
- Ia satu jenayah! - Kenapa?
Saya cuma mahu gembira.
Adakah lebih penting bagi saya untuk berasa gembira...
atau berkahwin dengan Ki Young?
Saya tidak pernah cakap saya mahu berkahwin.
Hye Jeong. Jangan menjawab!
Diam, si dungu.
Kenapa awak mendiamkan diri sewaktu Ki Young pukul awak?
Apa? Awak...
Oh Tuhan!
Diam, awak berdua. Awak keluar dengan siapa?
Siapakah lelaki ini?
Pertama sekali, awak didenda.
Faham?
Ibu.
Awak nampak dia pukul Kyu Jeong dan saya.
Dia langsung tidak berhati perut.
Tetapi dia anak lelaki Seo Won. Firma Guaman Seo Won.
Tidakkah awak tahu betapa khabar angin itu menakutkan?
Oh Tuhan.
Awak ini teruklah. Ibu.
Kepada Kyu Jeong, jika awak biarkan kura-kura berlapar,
saya akan kerjakan awak apabila saya pulang.
Kenapa tiba-tiba hujan?
Awak patut tanggalkan itu sekarang.
Oh, ini?
Semua bunga sakura sudah gugur.
Kita akan melihat bunga ungu tidak lama lagi.
Kemudian bunga ros.
Bunga akan terus berkembang.
- Awak tahu semua musim bunga? - Sudah tentu.
Semuanya akan kembali seperti biasa esok, betul?
Kalau begitu...
beri saya sehari juga.
Tidak semestinya esok. Beri saya sehari juga.
Saya boleh beri awak satu hari mahupun sepuluh hari.
Tetapi ada sesuatu yang saya mesti beritahu awak terlebih dahulu.
Bunyikan loceng bila awak bersedia. Saya akan beritahu awak nanti.
Baiklah.
(Buat rahsia kebahagiaan saya, Tae Hee.)
Saya tidak tahu bagaimana saya patut mulakan,
tetapi...
saya mesti beritahu awak kesalahan besar,
yang saya telah buat terhadap awak.
Kenapa awak datang ke sini?
Saya boleh masuk, bukan?
Saya telah kemas tempat persembunyian kita.
Baiklah.
Biar saya tanya awak buat kali terakhir.
Lupakan tentang kita bertiga.
Awak tidak akan kembali kepada Soo Ji?
Si Hyun.
Dahulu wajahnya ceria apabila dia bercakap tentang awak.
Tetapi...
satu hari, dia kelihatan sedih setiap kali bercakap tentang awak.
Awak sepatutnya terima perasaan dia,
kemudian balas perasaannya.
Apabila dia sudah bosan dan tinggalkan awak ,
masa itulah awak patut pergi kepada Tae Hee.
Jika awak buat begitu,
kita tidak akan jadi begini.
Se Joo.
Saya telah meninggalkan tempat itu. Awak pun tahu.
Awak boleh jaga Soo Ji.
Saya tidak boleh buat begitu kerana awak.
Saya tidak dapat buat apa kerana saya mengambil berat tentang dia.
Adakah awak dan Soo Ji akan pergi dalam keadaan seperti ini?
Adakah saya seorang sahaja mahu kita bertiga terus bersama?
Baiklah.
Saya tidak peduli jika begitu. Awak perlu kembali kepada Soo Ji.
Sama seperti awak mempermainkan dia,
awak perlu bersamanya sehingga dia buang awak.
Saya minta maaf, Se Joo.
Saya...
minta maaf juga.
- Helo? - Ini Se Joo bercakap.
Saya perlu bercakap dengan awak tentang Si Hyun.
Tentang apa?
Saya berada di depan rumah Si Hyun. Boleh awak turun?
Kenapa?
Kami bertengkar pada hari lahirnya, awak ingat?
Awak seorang sahaja yang boleh bantu kami berbaik semula.
Sudah lama tidak berjumpa.
Awak mahu berikan sesuatu kepada dia?
Saya harus beritahu awak sesuatu tentang Si Hyun.
Jika ia sesuatu berkenaan dia, saya akan dengar dari dia sendiri.
Dia telah memperdayakan awak.
Dia telah mempermainkan awak.
- Saya akan dengar itu dari dia. - Tidak tahu.
Awak boleh dengar pembohongan dia...
atau lihat bukti yang saya akan tunjukkan kepada awak.
Adakah dia sudah tidur?
Awak mahu masuk?
Tidak.
Benarkah?
Ini tempat persembunyian kami.
Sarang kami yang telah musnah.
Duduklah.
Lihatlah dan tengok bagaimana awak boleh berada di dalam sarang kami.
(Nama: Eun Tae Hee, Jantina: Perempuan, Tarikh Lahir...)
(Pelajar Biasiswa Yayasan Myoungjeong)
Apakah semua ini?
Awak tidak sepatutnya turun.
Kenapa awak tidak terus mengekori dia?
Kenapa? Itu akan buat dia berdebar apabila melihat saya.
Dia mungkin tidak suka.
Saya beri dia satu peluang untuk tolak saya.
Ini cara yang saya telah hitung dengan teliti.
Awak cakap dia baik.
"Dia ekori saya hingga ke sini, jadi kenapa dia berhenti?"
Dia akan rasa bersalah kerana saya turun begitu sahaja.
Baiklah, lokasi seterusnya.
- Perpustakaan. - Apa?
Cinta itu sangat klasik.
Apabila kebetulan berulang, kita anggap itu sebagai takdir.
Kemudian dia akan terima ini sebagai takdir. Dan kenapa?
Sebab dia mahu percaya begitu.
Saya seorang pelakon yang hebat.
Saya akan jadi sangat bagus.
Mata awak seperti cermin kebenaran daripada cerita dongeng.
Ia menampakkan kebenaran.
Awak mendedahkan niat sebenar awak.
Tidak mengapa.
Tidak ramai wanita boleh merenung mata saya.
Mereka jadi terlalu gementar.
Bolehkah awak menyukai dia?
Awak sudah hilang akal? Kenapa saya mahu menyukai dia?
Dia sama sekali tidak menepati cita rasa saya.
Jangan cakap begitu.
Jadi kenapa awak masih keluar bersama dia?
Adakah dia tahu kelemahan awak?
Atau awak sangat menyukai dia hingga awak terpaksa berjumpa dengan dia...
di belakang kami?
Adakah awak menghabiskan masa bersama dia secara rahsia...
kerana awak tahu Soo Ji tidak akan setuju?
Ia bukan rahsia.
Dan dia tidak boleh bersama saya.
Terdapat tiada keserasian antara kami.
Saya benar-benar tidak mahu melakukan ini.
Hei, teruskan menghafal.
Pastikan awak tukar kod laluan awak kepada nombor telefon dia.
"Kod laluan ialah nombor telefon awak."
Kod laluan...
ialah nombor telefon awak.
Gembira bertemu awak, Tae Hee.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥